DR JERZY HAJDUKIEWICZ

 DR JERZY HAJDUKIEWICZ

 DR JERZY HAJDUKIEWICZ
Taki był  dawno temu zwyczaj, że chłopcom urodzonym w grudniu zmieniano skwapliwie  datę urodzenia na 1 stycznia następnego roku po to, aby młodzian po osiągnięciu stosownego wieku szedł do wojska rok później.   I tak, 1 stycznia 1919 roku podawany jest jako dzień urodzin dr Hajdukiewicza,  podczas gdy naprawdę urodził się 5 grudnia 1918 roku, we Lwowie. Był astrologicznym Strzelcem, tak jak ja, i zawsze powtarzał: Haniu, my Strzelce musimy trzymać się razem.
Coś w tym zaiste było, ponieważ  zawsze porozumiewaliśmy się w mig i znakomicie się nam razem pracowało.
Przyznaję, że nie był człowiekiem łatwym i że nie wszyscy za nim przepadali. Bardzo możliwe, że pozorna arogancja i “zadzieranie nosa” stanowiły jego własną metodę trzymania na dystans osób mu niechętnych.

Ale nawet ci niechętni musieli przyznać że był znakomitym chirurgiem, taternikiem, alpinistą i ratownikiem górskim.

 DR JERZY HAJDUKIEWICZ
Rok 1972 – Konferencja w Strzesze Akademickiej.
Od lewej: Anna Kokesch, dr Jerzy Hajdukiewicz, Jerzy
Ustupski ( wówczas Prezes GOPR ), Kazimierz Tomiłło, Tadeusz Pawłowski – wszyscy
Zakopane, Leszek Różański ( Grupa Sudecka GOPR )
Foto: prywatne archiwum Anny Kokesch

 

Z Tatrami i Alpami na “ty” wspinał się m.in.z takimi sławami jak Wawrzyniec  Żuławski “Wawa”, Krzysztof Berbeka, Jan Staszel i Tadeusz Schiele ( kapitan pilot RAF ). Jako uczestnik szwajcarskich i austriackich wypraw poznał Himalaje, Hindukusz i Karakorum.  Wiele alpejskich i tatrzańskich dróg przeszedł z Gienkiem Strzebońskim i Zbyszkiem Jabłońskim.   Bardzo często towarzyszyła im w tych wyprawach Helena Hajdukiewiczowa, żona doktora.

W okresie mojej pracy w Pogotowiu, dr Hajdukiewicz był lekarzem naczelnym GOPR pełniąc jednocześnie swe obowiązki chirurga w sanatorium w Kuźnicach. Któregoś dnia zostałam przez doktora zaproszona do obejrzenia sanatorium, które zajmowało się w tym czasie rehabilitacją dzieci. Czułam się zaszczycona, zwłaszcza że przywitał mnie tam przesympatyczny dr Spławiński, ale długo potem nie potrafiłam zapomnieć  widoku małych pacjentów z których nie każdy miał szansę na wyzdrowienie.
Czy to był rok 1973 ? Nie pamiętam. Ale pamiętam najdokładniej że był to kurs medyczny dla ratowników zorganizowany przez dr Hajdukiewicza w schronisku w Dolinie Pięciu Stawów. Jako „przyboczna“ doktora zajmowałam się protokołowaniem jego wykładu. Nadto, doktor – i słusznie – był zdania, że również personel administracyjny GOPR powinien mieć jakie-takie pojęcie o ratownictwie medycznym. Wykład był tak znakomity, że obie z  Basią Kozak z zapartym tchem słuchałyśmy słów doktora, a i żaden z zebranych tam Kolegów nie czytał gazety “pod ławką”.
Zdolność przekazywania wiedzy jest wielkim talentem, i takim właśnie obdarzony był dr Hajdukiewicz.

Ogromnie zaangażowany w rozwój i modernizację ratownictwa w Polsce, przyczynił się do wyposażenia GOPR w zestaw Grammingera.

Nie sposób zliczyć, ile istnień ten właśnie zestaw uratował. Nie sposób również wymienić wszystkich dokonań dr Jerzego Hajdukiewicza, podać dokładnej listy opublikowanych w polskiej i międzynarodowej prasie artykułów jego autorstwa.
Moje wspomnienia nie są bogate, ale – jak napisał dr Hajdukiewicz w swej książce “Góry mojej młodości” – są jedynym rajem, z którego nikt nas wypędzić nie może.

 

  DR JERZY HAJDUKIEWICZ
Grób dr Hajdukiewicza na Pęksowym Brzyzku
Foto: prywatne archiwum Anny Kokesch
Anna Kokesch - Antenka
O Anna Kokesch - Antenka 390 artykułów
Anna Kokesch - w latach 1972-1974 kierownik administracji Zarządu GOPR

1 Trackback / Pingback

  1. SZEŚCIU WSPANIAŁYCH

Komentowanie jest wyłączone.