KOMENTARZ DO WYDARZEŃ NA NANGA PARBAT

KOMENTARZ DO WYDARZEŃ NA NANGA PARBAT
© RATOWNICTWO GÓRSKIE

KOMENTARZ DO WYDARZEŃ NA NANGA PARBAT

KOMENTARZ DO WYDARZEŃ NA NANGA PARBAT

Szum, przede wszystkim medialny, jaki powstał po wydarzeniach  na Nanga Parbat, przerodził się w jazgot, z  którego trudno jest wyciągnąć jakieś sensowne wnioski. Wydarzenie, z normalnej przecie działalności człowieka, raptem stało się okazją do zaistnienia, wyjścia z zapomnienia, pokazania się, przypomnienia o sobie. Wyrzucenia z siebie przerozmaitych frustracji. W każdym razie, uruchomiło wszystkich – „ZA i PRZECIW”. Co widać i słychać  w mediach oraz komunikatach kierowanych do naszej redakcji.

Naciski medialne zobligowały z kolei nas do zabrania głosu, co czynię niechętnie. Ale w  potoku zachwytów i nonsensów jakie wypowiadane są w mediach może nasz nieśmiały i cichy głos zostanie zauważony, a jeżeli dotrze on do kogoś i zostanie zrozumiany, będzie to nie wątpliwie naszym wielkim sukcesem.

Skupmy się zatem na kilku aspektach całego wydarzenia.

Po pierwsze – akcja ratunkowa. Możliwa do zorganizowania na taką skalę dzięki fenomenowi łączności dzisiejszych czasów; telefony komórkowe, satelitarne oraz wszystkie inne. Dalej środki transportu, w tym przypadku helikopter, dostępny za słoną opłatą, ale dostępny.

No i ludzie. Ludzie znakomicie przygotowani pod względem sprzętowym, fizycznym i przede wszystkim mentalnym. No i wreszcie koordynacja całą akcją to chyba najtrudniejsza część całej akcji ratunkowej.

Tak więc powodzenie akcji ratunkowej miało solidne podstawy i nie wymagało, jak to w przypadku akcji ratowniczych w górach bywa, dodatkowych i niepotrzebnych improwizacji. Sukces, wprawdzie połowiczny, uznany został przez niektóre media za przełom w historii himalaizmu, a uczestnicy akcji ratunkowej Adam Bielecki i Denis Urubko, za – nie tylko bohaterów, ale super bohaterów.

Podziw społeczności poszedł tak daleko, że szykowane są dla nich specjalne odznaczenia. Zupełnie słusznie.  Podkreślić tu należy, że obaj himalaiści to ludzie, którzy na co dzień są profesjonalistami, z tego żyją. Czy będą dobrze się czuli z „piętnem” bohaterstwa – tego nie wiem. Ale znając tego typu charaktery – myślę, że nie.

Każdy kto brał udział w akcji ratunkowej, szczególnie w jej górskiej części, zasługuje na uznanie; w tym  niesamowitym medialnym jazgocie zapomina się, że ratowników było czterech. Podobnie również, ryzykowny wkład wnieśli piloci helikopterów działających na granicy swoich technicznych możliwości – chodzi tu o pułap i uwarunkowania specyficznego klimatu Karakorum w warunkach zimowych.

Z perspektywy wielu lat zajmowania się problemami ratownictwa górskiego; to wydarzenie pokazało, jak daleko zaszliśmy w rozwoju nie tylko technicznym, ale też mentalnym i fizycznym. 


W 1975 roku, lodowcem Baltoro, a potem do Skardu sprowadzałem chorego kolegę. Trwało to, jak pamiętam, kilkanaście dni.

Był lipiec, wspaniała pogoda, a mimo wszystko, złą atmosferę zejścia powodowała nie tylko choroba kolegi, ale też brak jakiejkolwiek łączności z kolegami, którzy w tym czasie zdobywali szczyt. Kilka tygodni później nasz kolega tę prawie 100 km trasę przeszedł z odmrożonymi palcami obu stóp. Helikoptery i łączność była tylko marzeniem.

Tak więc akcja ratunkowa na Nanga Parbat była majstersztykiem organizacyjnym, wykonawczym i nadzwyczaj  profesjonalnym.

I trudno ją łączyć z bohaterstwem. O profesjonalizmie i znajomości realiów świadczy bardzo trudna dla kierujących działaniami decyzja przerwania akcji ratunkowej. Czy działania ratunkowe zmieniły historię himalaizmu? Nie, wykazały one, że w potrzebie potrafimy działać wspólnie i skutecznie. Wykazały też, że w tamtym rejonie konieczne jest w interesie wszystkich; Pakistańczyków, turystów i himalaistów, zorganizowanie górskiej służby ratunkowej. O czym zresztą, w roku 1987, w czasie jesiennej części wyprawy zimowej na K-2, z Andrzejem Zawadą i Nazir Sabirem rozmawialiśmy. Jak widać, bez rezultatu.

Może teraz?

Marian Sajnog
About Marian Sajnog 179 Articles
Marian Sajnog - w latach 1973 - 1975 Naczelnik Grupy Sudeckiej GOPR

1 Comment on KOMENTARZ DO WYDARZEŃ NA NANGA PARBAT

  1. Komentarz Czytelnika przesłany e-mailem:

    Powodzenie akcji ratowniczej w tak skutecznie możliwym zakresie było również wielkim szczęśliwym przypadkiem, że w tym czasie w miarę blisko znajdowała się polska ekipa himalaistów przygotowująca się do wejścia na K2. Gdyby ich tam nie było, pewnie akcji ratowniczej też by nie było z uwagi na organizację i czas. Wielkie podziękowania dla Was Wszystkich i powodzenia. Tam i z Powrotem.
    Andrzej Muzaj

Skomentuj

Twój adres email nie pojawi się na stronie.


*


thirteen − six =